پیروکسیکام برای سگ ها

پیروکسیکام برای سگ ها

0 دیدگاه 20 آذر 1400 چاپ خبر بازدید: 169
پیروکسیکام برای سگ ها
پیروکسیکام دارویی است که در سگ ها برای درمان برخی سرطان ها استفاده می شود. گاهی اوقات ممکن است برای درمان درد و التهاب ناشی از آرتریت استفاده شود. پیروکسیکام با نام تجاری آن، Feldene نیز شناخته می شود.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"، پیروکسیکام یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی است که به عنوان NSAID نیز شناخته می شود. این دارو در کلاس اکسیکام NSAID ها قرار دارد و یک مهارکننده غیرانتخابی COX است، به این معنی که هم COX-1 و هم COX-2 را مهار می کند. سیکلواکسیژناز یا COX خانواده ای از آنزیم ها به نام ایزوآنزیم است. هر نوع پروستاگلاندین تولید می کند که لیپیدهایی در سلول های بدن هستند که اثرات هورمونی دارند.

پروستاگلاندین های تولید شده توسط COX-1 بر هموستاز تأثیر می گذارد، اصطلاحی که تعادلی را توصیف می کند که از عملکردهای بدن پشتیبانی می کند. COX-1 بر عملکرد کلیه، سیستم گوارشی و لخته شدن خون تأثیر می گذارد. پروستاگلاندین های COX-2 زمانی که التهاب در بدن وجود دارد افزایش می یابد و درد، تورم و تب را تسهیل می کند.

این دارو درد و التهاب را تسکین می دهد، اما همچنین می تواند بر فرآیندهای مرتبط با هموستاز تأثیر بگذارد و به منجر به عوارض جانبی ناخواسته شود. 

علاوه بر این، نشان داده شده است که پیروکسیکام اثرات ضد توموری دارد و برای درمان برخی سرطان ها در سگ ها استفاده می شود. فرآیند تأثیر پیروکسیکام بر تومورها کاملاً شناخته نشده است. اعتقاد بر این است که از رشد رگ های خونی جدید جلوگیری می کند و باعث مرگ سلولی در تومورهای خاص می شود.

پیروکسیکام برای درمان درد و التهاب در سگ ها استفاده نمی شود زیرا NSAID های مؤثرتری در دسترس هستند. 

بیماری هامشکلاتی که پیروکسیکام می تواند درمان کند

پیروکسیکام گاهی اوقات برای کاهش التهاب و تسکین درد مرتبط با شرایطی مانند استئوآرتریت استفاده می شود. با این حال، بیشتر برای درمان انواع خاصی از سرطان، به ویژه سرطان مثانه استفاده می شود. پیروکسیکام برای درمان سرطان به عنوان مصرف "خارج از برچسب" یا "بدون برچسب" در نظر گرفته می شود، زیرا این دارو برای درمان درد و التهاب برچسب گذاری شده است.

پیروکسیکام بیشتر برای سرطان مثانه استفاده می شود. همچنین ممکن است برای درمان سرطان روده بزرگ، پروستات و غدد پستانی تجویز شود. انواع سرطانی که بیشتر به پیروکسیکام پاسخ می دهند شامل کارسینوم سلول انتقالی و آدنوکارسینوم پستان می شود.

سگ ها معمولاً با پیروکسیکام با یک دوز در روز درمان می شوند. توصیه می شود این دارو همراه با غذا مصرف شود تا احتمال بروز ناراحتی های گوارشی کاهش یابد.

عوارض جانبی مصرف پیروکسیکام

عوارض جانبی معمول پیروکسیکام بسیار شبیه عوارض جانبی سایر NSAID ها است.

استفراغ (با یا بدون خون)

اسهال (با یا بدون خون)

از دست دادن اشتها

زخم و یا خونریزی دستگاه گوارش

مدفوع سیاه و قیری (خون هضم شده در مدفوع)

آسیب کلیه

آسیب کبدی

خونریزی طولانی‌مدت یا غیر قابل توضیح مشکل لخته شدن خون

مشکلات سیستم عصبی مرکزی (ناشایع)

اگر در حین دادن پیروکسیکام متوجه عوارض جانبی در سگ خود شدید، دارو را قطع کرده و بلافاصله با دامپزشک خود تماس بگیرید. اگر خونریزی شدید، بی حالی شدید، افتادن ناگهانی یا سایر علائم جدی بیماری مشاهده کردید، باید بلافاصله سگ خود را به نزدیکترین مرکز باز دامپزشکی ببرید.

ملاحظات قبل از استفاده از پیروکسیکام برای سگ ها

قبل از تجویز پیروکسیکام، دامپزشک شما احتمالاً می خواهد کار آزمایشگاهی را برای ارزیابی عملکرد اندام و سلامت کلی سگ شما انجام دهد. سگ هایی با ارزش کلیه یا آنزیم های کبدی بالا کاندیدای ایده آل برای پیروکسیکام نیستند. علاوه بر این، سگ‌هایی که سابقه بیماری قلبی دارند، خطر عوارض ناشی از مصرف پیروکسیکام را افزایش می‌دهند، بنابراین ممکن است دامپزشک بخواهد خطرات و مزایای دارو را با شما بسنجید. 

برخی از داروها را نباید همزمان با پیروکسیکام مصرف کرد. سایر NSAID ها (مانند آسپرین، کارپروفن، ملوکسیکام، دراکوکسیب و غیره) باید قبل از شروع پیروکسیکام متوقف شوند. و به این دلیل است که استفاده از چندین NSAID به طور همزمان می تواند خطر عوارض جانبی مانند ناراحتی گوارشی، زخم گوارشی، آسیب کبد یا کلیه و خونریزی غیرطبیعی را تا حد زیادی افزایش دهد. دادن استروئید همراه با پیروکسیکام می تواند منجر به همان عوارض جانبی شود.

سایر داروهایی که باید از آنها اجتناب شود عبارتند از آنتی بیوتیک های خاص (مانند آمینوگلیکوزیدها)، داروهای شیمی درمانی خاص (مانند سیس پلاتین و متوترکسات)، داروهای قلب و فشار خون، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی (مانند سیکلوسپورین و تاکرولیموس)، ضد انعقادها، فنوباربیتال (دارویی برای کنترل تشنج). و برخی از داروهای ضد افسردگی حتماً به دامپزشک خود در مورد هر گونه دارو، مکمل و داروهای گیاهی که به سگ خود می دهید بگویید.

سگ هایی که تحت درمان طولانی مدت پیروکسیکام هستند نیاز به نظارت معمول دارند. این معمولاً شامل آزمایش خون هر سه تا شش ماه برای اطمینان از عدم آسیب به اندام ها می شود. علاوه بر این، سگ ها باید طبق توصیه دامپزشک شما معاینات معمولی را انجام دهند. این نه تنها به دامپزشک شما اجازه می دهد تا به دنبال آسیب پیروکسیکام باشد. همچنین به دامپزشک شما اجازه می دهد تا تأثیر آن بر سرطان سگ شما را کنترل کند.  

 

به این وب سایت رای دهید