عفونت گوش در گربه ها

عفونت گوش در گربه ها

0 دیدگاه 10 اردیبهشت 1401 چاپ خبر بازدید: 197
عفونت گوش در گربه ها
گربه‌ها معمولاً موجوداتی هستند که درد را به راحتی نشان نمی‌دهند، اما از آنجایی که گوش‌هایشان کوچک، قائم و باز است، ممکن است به راحتی رنگ یا بوی غیرعادی را تشخیص دهید. اگر عفونت گوش داشته باشند ممکن است کمی متفاوت عمل کنند.

چگونه اوتیت را در گربه ها تشخیص دهیم؟

گربه‌ها معمولاً موجوداتی هستند که درد را به راحتی نشان نمی‌دهند، اما از آنجایی که گوش‌هایشان کوچک، قائم و باز است، ممکن است به راحتی رنگ یا بوی غیرعادی را تشخیص دهید. اگر عفونت گوش داشته باشند ممکن است کمی متفاوت عمل کنند، برای مثال:

تکان دادن سرشان خیلی بیشتر از حد معمول،

مدام گوش هایشان می خارانند،

مالیدن سر/گوش ها به مبلمان یا زمین،

کج شدن سر، اگرچه این اغلب ظریف است،

داخل خود گوش ها ممکن است به صورت زیر باشد:

قرمز، داغ و/ یا متورم،

بدبو، اغلب با بوی تند و اسیدی،

کثیف تر از حد معمول، پر از موم تیره،

مرطوب به جای خشک،

پوشیده از دلمه های سفید یا پوسته زرد.

گربه ها چگونه دچار عفونت گوش می شوند؟

گوش گربه، درست مانند گوش ما، توسط پوست سالم پوشانده شده است ، موهای ریز که در ورودی آن رشد می کنند (از ورود اشیای بزرگتر به کانال گوش جلوگیری می کند) و موم (ذرات و میکروب های کوچکتر را به دام می اندازد) محافظت می شود.

موم بیشتر در کانال گوش توسط غدد موجود در پوست تولید می شود و با حرکات فک به آرامی به سمت خارج رانده می شود. به این مکانیسم خود تمیز کردن گوش می گویند.

عفونت گوش اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که این مکانیسم خود تمیز شونده کند می‌شود یا کاملاً ثابت می‌افتد و هرگز به دلیل یک علت نیست، بلکه نتیجه چندین عامل ترکیبی است.

از آنجایی که اهمیت آنها متغیر است، علل عفونت گوش معمولا به عوامل "مستعد کننده"، "اولیه" و "ثانویه/تداوم کننده" تقسیم می شوند.

عوامل مستعد کننده

اینها به خودی خود باعث اوتیت نمی شوند، اما احتمال ابتلای گربه به آن را افزایش می دهند. آنها بیشترین تأثیر را بر مکانیسم خود تمیز شوندگی دارند. رایج ترین آنها موارد زیر است.

انطباق (فلپ های غیر طبیعی گوش)

نژادهای گربه (اسکاتش فولد، فولدکس، آمریکن کرل و غیره) که شکل گوش آنها متفاوت است  و گوش کوچک، راست و مثلثی شکلی است که در گربه‌های وحشی دیده می‌شود، بیشتر در معرض عفونت گوش قرار می‌گیرند. این به این دلیل است که تغییرات در شکل گوش‌ها ناشی از جهش‌هایی است که بر غضروف، بافت لاستیکی مانندی که در لبه‌های گوش، کانال‌های گوش و سایر نقاط بدن یافت می‌شود، تأثیر می‌گذارد. فلپ گوش تا شده یا مجرای گوش باریکتر به دلیل غضروف جهش یافته اجازه تهویه مناسب گوش را نمی دهد. گرما و رطوبت محبوس شده در داخل به میکروب های پوست در گوش اجازه می دهد تا تعداد خود را افزایش دهند.

 

خیساندن (حمام کردن مکرر یا استفاده از گوش پاک کن های مبتنی بر آب)

بسیاری از گوش پاک کن هایی که در مغازه ها خریداری می شوند بر پایه آب هستند. استفاده از آنها موم روغنی را حل نمی کند، بلکه فقط گوش(ها) را خیس می کند. رطوبت ناشی از تمیز کردن مکرر گوش یا حمام کردن، لایه خشک و سفت پوست را نرم و ضعیف می کند و عملکرد آن را به عنوان یک مانع کاهش می دهد.

تحریک (شستشوی بیش از حد گوش، استفاده از مواد خشن، کندن مو)

حتی استفاده از نوع مناسب پاک کننده، اما به دفعات زیاد یا خیلی شدید می تواند باعث تحریک شود. تحریک منجر به تورم می شود و این، درست مانند رطوبت، باعث می شود که لایه خشک و سفت پوست باز شود و عملکرد سد محافظ خود را از دست بدهد.

عوامل اولیه

آنها همیشه وجود دارند، اما گاهی اوقات ممکن است بتوان عفونت گوش را بدون نیاز به درمان اولیه درمان کرد. اگر گربه شما به طور مکرر دچار عفونت گوش می شود، مقابله با آنها بسیار مهم است.

انگل ها

شایع‌ترین مواردی که در عفونت گوش دیده می‌شوند، کنه‌های گوش ( Otodectes cynotis ) هستند، اما سایر انواع انگل‌های خارجی نیز می‌توانند درگیر باشند زیرا نیش آن‌ها و تورم ناشی از آن به سد پوستی آسیب می‌زند.

اجسام خارجی

گربه‌ها گاهی ممکن است دانه‌های علف، جو یا گندم را در گوش‌هایشان گیر کنند. این اجسام سخت به پوست می سایند و باعث آسیب و تورم می شوند.

آلرژی

گربه هایی با حساسیت های مختلف اغلب ممکن است مشکلات گوش داشته باشند. پوست گوش تفاوت چندانی با سایر قسمت های بدن (به غیر از تولید موم) ندارد و همان عوارض آلرژی را متحمل می شود.

اختلالات کراتینه سازی

اینها شرایطی هستند که بر میزان ضخیم و سفت بودن لایه بالایی پوست یا میزان چربی تولید غدد پوست تأثیر می‌گذارند. تعداد زیادی از آنها در سگ ها وجود دارد، اما خوشبختانه در گربه ها رایج نیستند.

بیماری های مختلف

سایر بیماری هایی که بر ایمنی بدن تأثیر می گذارند نیز می توانند باعث شوند گربه ها راحت تر به عفونت گوش مبتلا شوند. از جمله بیماری های ویروسی مانند FeLV/FIV یا FIP که بیشترین احتمال انجام این کار را دارد.

عوامل ثانویه یا ماندگار

اینها عواملی هستند که مشکل را حفظ می کنند، بنابراین هدف اصلی درمان هستند. پس از رفع این موارد، گوش شانس خوبی برای بهبودی دارد.

میکروب ها

تمام پوست، از جمله پوستی که در گوش گربه است، با جمعیت مخلوطی از میکروب ها پوشیده شده است: باکتری ها، مخمرها، قارچ ها و ویروس ها. در تعداد کم مشکلی ایجاد نمی کنند، اما اگر پوست سالم نباشد یا لایه موم ایجاد شود، فرصت رشد به تعداد زیاد و ایجاد عفونت را پیدا می کنند. این بدان معنی است که بیشتر عفونت های گوش به دلیل "طبیعی" باکتری ها و مخمرهای پوست ایجاد می شود. گاهی اوقات، یک باکتری خارجی به نام سودوموناس آئروژینوزا ممکن است درگیر شود.

عفونت های عمیق تر

چیزی که ما معمولا "گوش" می نامیم در واقع فقط گوش خارجی است، ادامه گوش میانی (یک محفظه پر از هوا که توسط پرده گوش بسته شده است) که به عنوان یک اتصال به گوش داخلی عمل می کند (یک فضای بسته دیگر در جمجمه، حاوی اندام شنوایی مناسب). عفونت های درمان نشده گوش میانی یا داخلی معمولاً به بیرون از گوش خارجی می ریزند.

تغییرات مزمن در کانال گوش

این یک اثر بسیار ناگوار عفونت های مکرر، به ویژه ناقص یا کاملاً درمان نشده گوش است. پوستی که برای مدت طولانی تحریک شده و متورم است به طور دائم ضخیم می شود و لایه رویی خود به طور غیر طبیعی می ریزد. در کانال گوش، این به معنای باریک شدن بیشتر و تمایل به عفونت مداوم است. علاوه بر این، ضخیم شدن بر تولید موم و پاکسازی آن تأثیر می گذارد و تعادل طبیعی را کاملاً از بین می برد.

چه زمانی باید دامپزشک خود را ببینید

هر زمان که متوجه چیزی غیر طبیعی در گوش گربه خود شدید، مانند قرمزی یا ترشح از آن، یا حتی فقط خراشیدن و مالش آن به آنها، ایده خوبی است که آنها را توسط دامپزشک خود بررسی کنید.

در دامپزشکی چه انتظاری دارید؟

اولین کاری که دامپزشکان هنگام شکایت از گوش انجام می دهند این است که با اتوسکوپی مجرای گوش و پرده گوش را بررسی کنند. گاهی اوقات ، اگر گوش گربه شما آنقدر درد دارد که اجازه نمی دهد چک بیدار شود، یا خیلی کثیف است که به درستی دیده نمی شود و ابتدا نیاز به تمیز کردن دارد، دامپزشک شما انجام این کار را تحت یک بیهوشی عمومی کوتاه توصیه می کند. همچنین زمانی که دامپزشک شما مشکوک به وجود جسم خارجی یا توده ای در کانال گوش باشد که باید آن را خارج کند یا از آن نمونه برداری کند.

گام بعدی معمولاً یک اسمیر از موم برای بررسی میکروب های موجود است (آنها با اندازه های مختلف، شکل ها و لکه هایی که جذب می کنند قابل تشخیص هستند) و تعداد آنها. بسته به ترجیح شخصی، اما بیشتر بر اساس جزئیات عفونت، دامپزشک اسمیرها را زیر میکروسکوپ خود بررسی می کند یا آنها را به آزمایشگاه های خارجی می فرستد، که می توانند میکروب ها را نیز کشت دهند.

اسمیر حتی اگر گوش تمیز باشد توصیه می شود. گوش قرمز، دردناک و خارش دار بدون تجمع موم زیاد یا با حداقل تعداد میکروب می تواند همراه با تحریکات ناشی از شعله ور شدن آلرژیک دیده شود، در این صورت درمان باید شامل مدیریت آلرژی نیز باشد.

اگر دامپزشک شما مشکوک به عفونت گوش میانی یا حتی داخلی باشد، معمولاً برای تایید یا رد این مورد ، عکس رادیوگرافی از سر می گیرند .

به این وب سایت رای دهید