حیوان خانگی خود را مانند مربیان واقعی آموزش دهید

حیوان خانگی خود را مانند مربیان واقعی آموزش دهید

0 دیدگاه 11 آبان 1400 چاپ خبر بازدید: 113
حیوان خانگی خود را مانند مربیان واقعی آموزش دهید
با کمی دانش و حوصله زیاد، می توانید حیوان خانگی خود را برای انجام بسیاری از رفتارها آموزش دهید. شما می توانید تکنیک های آموزش حیوانات را تقریباً برای هر نوع حیوان خانگی به کار ببرید.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"، تقویت مثبت کلید تقویت رفتارها است. از انواع جوایز، محرک و سرگرم کننده برای سگ خود استفاده کنید. تنقلات، اسباب بازی ها، خراشیدن پشت، یا فعالیت مورد علاقه همه نمونه های خوبی هستند.

شما می توانید تکنیک های آموزش حیوانات را تقریباً برای هر نوع حیوان خانگی به کار ببرید.

رفتارها را در مراحل کوچک آموزش دهید تا حیوان خانگی شما توان یادگیری داشته و ناامید نشود. به حیوان خانگی خود توجه زیادی کنید و به ازای هر پاسخ صحیح، جوایز مختلفی به او بدهید. فقط رفتاری را که می خواهید حیوان خانگی شما تکرار کند، تقویت کنید. به رفتار نادرست توجه نکنید

با تماشای فعالیت های روزمره حیوان خانگی خود تصمیم بگیرید که چه رفتارهایی را به حیوان خانگی خود آموزش دهید. آیا سگ شما دوست دارد اسباب بازی ها را بازیابی کند؟ وقتی اسباب بازی را به شما بازگرداند، او را تحسین کنید. دفعه بعد که او را بازیابی کرد، یک شی را در مسیر او قرار دهید که باید از روی آن بپرد تا به شما برسد و بلافاصله به او برای پریدن جایزه بدهید. تقویت را ثابت نگه دارید.

 

اولین قدم برای درک آموزش حیوانات، یادگیری برخی از کلمات و اصطلاحات رایج است.

شرطیسازی عامل

شرطی سازی عامل اساس تربیت حیوانات است. نوعی از یادگیری است که در آن یک حیوان از رفتارهای خود در حین عمل (عملکرد) بر روی محیط یاد می گیرد (یا مشروط می شود). در شرطی سازی عامل، احتمال یک رفتار با عواقب بعدی افزایش یا کاهش می یابد. یعنی یک رفتار بسته به نتایجش یا بیشتر یا کمتر اتفاق می افتد. هنگامی که یک حیوان رفتار خاصی را انجام می دهد که نتیجه مطلوبی ایجاد می کند، احتمالاً حیوان آن رفتار را تکرار می کند.

حیوانات با اصول شرطی سازی عامل هر روز یاد می گیرند. به عنوان مثال، دارکوب ها با نوک زدن سوراخ درختان با منقار خود، حشرات را برای خوردن پیدا می کنند. یک روز، دارکوب درخت خاصی را پیدا می کند که منبع فراوانی از حشرات مورد علاقه پرنده را ارائه می دهد. دارکوب احتمالاً بارها و بارها به آن درخت باز می گردد.

انسان ها با همین اصول یاد می گیرند. به عنوان مثال، رفتار یک کودک در حال انجام کارهای خانه را در نظر بگیرید. فرض کنید کودکی داوطلبانه کارهایی مانند تمیز کردن گاراژ یا شستن ماشین را انجام می دهد. اگر این رفتار با توجه مثبت مانند تمجید، پول یا پاداش دیگری تقویت شود، کودک احتمالاً کارهای اضافی را به تنهایی انجام می دهد. اگر توجه مثبتی دنبال نشود، احتمال تکرار آن رفتار کمتر خواهد بود.

مربیان حیوانات اصول شرطی سازی عامل را به کار می گیرند. اگر حیوانی رفتاری را انجام دهد که مربی می‌خواهد دوباره انجام شود، مربی پیامد مطلوبی را اعمال خواهد کرد.

تقویت مثبت

بیایید آن پیامدهای مطلوب را کمی بیشتر بررسی کنیم. یک پیامد مطلوب اغلب یک تجربه فیزیکی است - چیزی که می توان دید، شنید، احساس کرد یا چشید. این تجربه یک نوع محرک است. وقتی یک حیوان رفتاری را انجام می دهد که محرک مثبتی ایجاد می کند، احتمالاً حیوان در آینده نزدیک این رفتار را تکرار می کند. محرک مثبت یک تقویت کننده مثبت نامیده می شود زیرا رفتار را تقویت می کند. هنگامی که یک تقویت کننده مثبت بلافاصله رفتاری را دنبال می کند، احتمال تکرار آن رفتار را افزایش می دهد. باید فوراً رفتار را دنبال کند تا مؤثر واقع شود.تقویت مثبت را می توان پاداش نیز نامید. جوایز اشکال مختلفی دارند. برای حیوانات، یکی از رایج ترین پاداش ها غذا است. در واقع، بسیاری از رفتارهای حیوانات در طبیعت برای گرفتن غذا است. اگر رفتارهای خاصی به حیوان اجازه دهد تا غذا را با موفقیت دریافت کند، حیوان دفعه بعد که گرسنه است این رفتارها را تکرار خواهد کرد.

غذا نمونه ای از تقویت کننده های اولیه است . تقویت کننده های اولیه تقویت کننده هایی هستند که به طور خودکار مثبت هستند. یک حیوان مجبور نیست یاد بگیرد که آنها را "دوست داشته باشد". نمونه های دیگر تقویت کننده های اولیه شامل آب، سرپناه و فرصت های جفت گیری است. چندین نوع تقویت کننده اولیه تحریک لمسی را فراهم می کنند، مانند یک خراش خوب پشت. برای مردم، در آغوش گرفتن می تواند بسیار تقویت کننده باشد.

تقویت کننده های اولیه تقویت کننده هایی هستند که به طور خودکار مثبت هستند. غذا نمونه ای از تقویت کننده های اولیه است.

همه انواع تقویت کننده ها به طور خودکار مثبت نیستند. برخی را می توان آموخت. تقویت کننده هایی که آموخته می شوند، تقویت کننده های شرطی نامیده می شوند. به عنوان مثال، پول یک تقویت کننده اولیه نیست. برای بچه های کوچک، پول فقط کاغذ است. اما بچه‌ها یاد می‌گیرند که می‌توان از پول برای خرید آب نبات، اسباب‌بازی و چیزهایی که دوست دارند استفاده کرد. پول بسیار با ارزش می شود. یکی از رایج ترین و موثرترین تقویت کننده ها در بسیاری از جوامع بشری است.

حیوانات هنگامی که با تقویت کننده های اولیه جفت می شوند، تقویت کننده های شرطی را یاد می گیرند. فرض کنید یک مربی حیوانات فریاد می زند "پسر خوب!" و سپس به حیوان غذا می دهد یا پشتش را خراش می دهد. پس از چندین بار تکرار، تعجب "پسر خوب!" برای حیوان پاداش خواهد داشت. توجه مثبت مانند این یک تقویت کننده شرطی است. توجه مثبت یک تقویت کننده شرطی است.

تقویت منفی

نوع کمتر رایج تقویت، تقویت منفی است. بر خلاف تقویت مثبت، که شامل دادن یک محرک مطلوب است ، تقویت منفی شامل حذف یک محرک نامطلوب است . برای مثال، کودکی را در نظر بگیرید که برای چیزی که می‌خواهد گریه می‌کند یا ناله می‌کند. اگر والد او تسلیم شود و اثر دلخواه را ایجاد کند (یعنی آنچه را که کودک می خواهد بدهد)، گریه کودک متوقف می شود. او با حذف محرک نامطلوب رفتار والدین خود را تقویت کرده است. می توان استدلال کرد که این لزوماً نتیجه ایده آل برای والدین نیست - والدین فقط رفتار گریه کودک را تقویت کرده اند! اما نمونه ای از تقویت منفی است.

تقویت منفی تنبیه نیست. تنبیه شامل دادن پیامدهای نامطلوب است . تنبیه احتمال تکرار یک رفتار را کاهش می دهد. هر دو تقویت مثبت و منفی افزایش احتمال که یک رفتار تکرار خواهد شد.

برنامه های تقویت

تقویت مثبت برای رفتارهای مورد نظر ممکن است در یکی از چهار برنامه تقویتی ممکن رخ دهد.

فاصله ثابت

این برنامه تقویت بر اساس دریافت تقویت پس از مدت زمان معین است. رفتار مورد نظر باید برای مدت معینی قبل از تحویل تقویت کننده ادامه یابد. مدت زمان بین تقویت کننده ها همیشه یکسان است.

فاصله متغیر

تقویت فواصل متغیر پس از مدت زمان های مختلف اتفاق می افتد. این رفتار در فواصل زمانی تصادفی تقویت می شود. کار داوطلبانه ممکن است در این دسته قرار گیرد. از آنجایی که این شغل حقوقی نیست، کارگران داوطلب از راه هایی غیر از پول تقویت می شوند. کلمات یا حرکات قدردانی، که در فواصل زمانی تصادفی داده می شوند، تقویت کننده هستند. داوطلب به احتمال زیاد به کار خود ادامه خواهد داد.

نسبت متغیر

تقویت نسبت متغیر پس از تعداد متفاوتی از رفتارها رخ می دهد. تقویت به طور غیر قابل پیش بینی متفاوت است، بنابراین شخص یا حیوانی که این رفتار را انجام می دهد هرگز مطمئن نیست که چه زمانی تقویت می شود. یک مثال رایج از تقویت نسبت متغیر در انسان، قمار است. شخصی که سکه‌ها را در دستگاه‌های اسلات می‌گذارد، هرگز مطمئن نیست که چه زمانی بازپرداخت دریافت می‌کند. در ابتدا، تقویت نسبت متغیر ممکن است بیشتر طول بکشد تا یک رفتار را شرطی کند. اما به محض شرطی شدن، رفتار عموماً با سرعت بیشتری رخ می دهد و خاموش شدن آن زمان بیشتری می برد.

انقراض رفتار

اگر رفتاری تقویت نشود، کاهش می یابد. در نهایت به طور کلی خاموش می شود. به این میگن انقراض . مربیان حیوانات از تکنیک انقراض برای حذف رفتارهای نامطلوب استفاده می کنند. (در تربیت حیوانات، وقتی مربی رفتار خاصی را درخواست می کند و حیوان پاسخی نمی دهد، این نیز یک رفتار نامطلوب محسوب می شود.) برای از بین بردن این رفتار، صرفاً آن را تقویت نمی کنند. با گذشت زمان، حیوان می‌آموزد که یک رفتار خاص اثر دلخواه را ایجاد نمی‌کند. حیوان رفتار خود را متوقف می کند.

هنگام استفاده از تکنیک انقراض، مهم است که شناسایی کنید چه محرک هایی برای یک حیوان تقویت می کند. مربی باید مراقب باشد که پس از یک رفتار نامطلوب، تقویت کننده مثبتی ارائه نکند.

بهترین راه برای جلوگیری از تقویت یک رفتار نامطلوب این است که اصلاً محرکی ایجاد نکنید

به این وب سایت رای دهید