واژینیت در توله سگ ها

واژینیت در توله سگ ها

0 دیدگاه 30 آبان 1400 چاپ خبر بازدید: 20
واژینیت توله سگ (که به آن واژینیت نوجوان نیز گفته می شود) التهاب واژن در توله سگی است که به بلوغ نرسیده است. در مقابل، واژینیت با شروع بزرگسالی سگ های ماده عقیم شده بالغ را تحت تاثیر قرار می دهد.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"،علت هر دو نوع واژینیت به خوبی شناخته نشده است، اما معمولاً یک بیماری خفیف است که به راحتی قابل درمان است.

واژینیت چیست؟

واژینیت التهاب واژن است. واژینیت نوجوانان فقط در توله سگ ها رخ می دهد. به نظر نمی رسد که به هیچ نژادی علاقه مند باشد و می تواند در هر نوع سگی رخ دهد. این بیماری می تواند باعث التهاب فرج، تحریک و ناراحتی شود. سگ ممکن است مکرراً ناحیه را لیس بزند تا ناراحتی را کاهش دهد.

علائم واژینیت در توله سگ ها

واژینیت توله سگ بدون عارضه علائم کمی دارد. اغلب به طور اتفاقی در طی معاینه دامپزشکی کشف می شود. علائم معمولاً خفیف هستند، ممکن است بیایند و بروند و می توانند شامل موارد زیر باشند:

ترشحات واژینال مخاط مانند، سفید تا زرد و معمولاً زیاد نیست

لیسیدن فرج؛ برخی از سگ ها نیز ممکن است برای کاهش سوزش روی زمین غر بزنند

تحریک خفیف پوست اطراف فرج

در توله سگ ها، اگر علائم اضافی مانند تکرر ادرار وجود داشته باشد، ممکن است یک مشکل سلامتی غیر از واژینیت توله سگ باشد. برای سگ‌های بالغ، تکرر ادرار یا بی‌اختیاری ادرار ممکن است نشانه دیگری از واژینیت باشد، اگرچه این می‌تواند به دلیل مشکل دیگری نیز باشد.

علل واژینیت

دامپزشکان کاملاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث واژینیت می شود، اگرچه برخی عوامل ممکن است در آن نقش داشته باشند. به عنوان مثال، سگ شما ممکن است عفونت ادراری یا عدم تعادل شیمیایی در ادرارش داشته باشد که منجر به pH فراوان و واژینیت می شود.

همچنین این امکان وجود دارد که واژن توله سگ بیش از حد مخمر داشته باشد یا اینکه او با یک ناهنجاری در آناتومی واژن خود به دنیا آمده باشد. آلودگی فرج و واژن با مواد مدفوع امکان پذیر است زیرا برخی از سگ ها عادت دارند آن ناحیه را لیس بزنند. اجسام خارجی و آسیب واژن نیز ممکن است باعث واژینیت شوند و این موارد مزمن شوند. واژینیت می تواند در سگ هایی با شرایط پزشکی خاص نیز رخ دهد. دیابت و بیماری کبد دو مورد از شایع ترین آنها هستند و ممکن است علائم واژینیت را تشدید کنند، به خصوص در سگ های مسن. در نهایت، سگ‌های دارای اضافه وزن شدید ممکن است واژینیت را تجربه کنند، زیرا باکتری‌ها و رطوبت می‌توانند در چین‌های اضافی پوست و بافت گیر کرده و باعث تحریک شوند.

عوامل خطر برای واژینیت توله سگ

سگ های ماده جوانی که اولین سیکل گرمایی خود را سپری نکرده اند در خطر ابتلا به واژینیت توله سگ هستند. علائم می تواند در توله سگ های 6 تا 8 هفتگی ظاهر شود. سگ های ماده که عقیم شده اند ممکن است دچار واژینیت بزرگسالی شوند. باز هم، هیچ استعداد نژادی وجود ندارد و می تواند در هر سنی رخ دهد.

تشخیص واژینیت توله سگ

علائم و سن توله به شدت تشخیص را نشان می دهد. اگر به واژینیت مشکوک هستید، بهتر است دامپزشک توله سگ شما را معاینه کند. آنها احتمالاً واژینوسکوپی را انجام خواهند داد، روشی که در آن یک دوربین منعطف داخل فرج و واژن قرار می گیرد. این یک معاینه بصری از دیواره های داخلی واژن را ارائه می دهد. اگر واژینیت وجود داشته باشد، سطح قرمز شده را نشان می دهد. نمونه‌ای از سلول‌های واژن که در زیر میکروسکوپ بررسی می‌شوند، تغییرات معمولی برای واژینیت توله‌سگ را نیز نشان می‌دهند.

دامپزشک شما ممکن است بخواهد آزمایش های دیگری را برای رد سایر شرایطی که ممکن است نیاز به درمان داشته باشند انجام دهد. به عنوان مثال، آنها ممکن است برای بررسی عفونت دستگاه ادراری نمونه ادرار بگیرن . واژن را می توان برای بررسی مقادیر یا انواع غیرعادی باکتری که نشان دهنده عفونت باکتریایی است که نیاز به آنتی بیوتیک درمانی دارد، استفاده کرد. آزمایشات دیگری نیز ممکن است توسط دامپزشک شما توصیه شود.

رفتار

خبر خوب این است که واژینیت توله سگ معمولاً پس از اینکه سگ برای اولین بار گرم می شود، خود به خود برطرف می شود. کارشناسان در مورد این که آیا  توله‌های  مبتلا به واژینیت توله‌سگ را قبل از اولین چرخه گرما عقیم کنیم یا اجازه دهیم یک چرخه را پشت سر بگذارند، اختلاف نظر دارند. این سوالی است که باید با دامپزشک خود در مورد سگ خود صحبت کنید.

در موارد خفیف و بدون فاکتورهای پیچیده مانند عفونت زمینه ای، درمان شامل تمیز کردن روزانه فرج است. این کار را می توان با یک دستمال مرطوب کودک بدون عطر یا محلول پاک کننده گوش بدون الکل انجام داد. هدف تمیز نگه داشتن ناحیه و از بین بردن هرگونه تحریک ناشی از ترشحات است.

آنتی بیوتیک ها تنها در صورتی ضروری هستند که آزمایشات برای باکتری ها جمعیتی بالاتر از حد طبیعی یا غیرعادی از باکتری ها را نشان دهد. به طور معمول، اگر دامپزشک نگران باشد که عفونت به خودی خود برطرف نشود، فقط برای سگ های بالغ آنتی بیوتیک تجویز می شود. اگر دامپزشک شما مشکل پزشکی دیگری همراه با واژینیت پیدا کرد، باید فوراً درمان شود. در بسیاری از موارد، درمان این شرایط دیگر باعث برطرف شدن واژینیت می شود. برخی از دامپزشکان پروبیوتیک های روزانه را برای سگ شما توصیه می کنند، اما این به صورت موردی است. در حین بهبودی، برخی از سگ ها ممکن است ناحیه تناسلی خود را بیش از حد لیس بزنند. چنین سگ هایی برای جلوگیری از التهاب و عفونت بیشتر باید از قلاده الیزابتی استفاده کنند.

چگونه از عوارض واژینیت پیشگیری کنیم؟

موارد خاصی از واژینیت توله سگ ممکن است مزمن شود. این اغلب به دلیل ناهنجاری در آناتومی اندام تناسلی سگ ماده است. دامپزشکان معمولاً تا اولین گرمای توله سگ منتظر می مانند تا ببینند واژینیت مزمن ادامه دارد یا خیر. اگر واژینیت ادامه یابد، ممکن است برای موارد شدید یا پیچیده جراحی لازم باشد.

تمیز کردن روزانه فرج معمولاً تنها چیزی است که تا زمانی که این بیماری خود به خود برطرف شود، لازم است. اگر متوجه تغییراتی در ماهیت ترشحات شده اید، اگر علائم دیگری ظاهر می شود یا واژینیت در زمانی که دامپزشک گفته است برطرف نمی شود، مهم است که با دامپزشک خود مشورت کنید. توجه داشته باشید که در برخی موارد، سگ های نر می توانند به ویژه به سگ های ماده مبتلا به واژینیت جذب شوند. سگ خود را در این مدت از توجه ناخواسته یا لمس سگ های نر دور نگه دارید، زیرا ممکن است روند بهبودی او را پیچیده تر کند.

اگر شک دارید حیوان خانگی خود بیمار است، فوراً با دامپزشک خود تماس بگیرید. برای سؤالات مربوط به سلامتی، همیشه با دامپزشک خود مشورت کنید.