تغذیه ماهی

تغذیه ماهی

0 دیدگاه 4 دی 1400 چاپ خبر بازدید: 133
تغذیه ماهی
ماهی ها برای داشتن زندگی طولانی و سالم به تمام دسته های اصلی مواد مغذی نیاز دارند. متأسفانه، بسیاری از ماهی داران برچسب ظروف غذای ماهی را که محتوای غذایی غذا را نشان می دهد نمی خوانند و ممکن است غذایی حاوی مواد مغذی مناسب به ماهی ندهند.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"، مهم است که بدانید اطلاعات روی برچسب چه معنایی دارد و آیا غذا شامل آنچه ماهی شما برای سالم ماندن نیاز دارد، می باشد. غذاهای زنده ناشناخته‌تر هستند، زیرا مگس‌های زنده، جیرجیرک‌ها و کرم‌ها اطلاعات تغذیه‌ای ندارند. اگر می‌خواهیم منبع تغذیه‌ای کامل برای ماهی‌های گوشت‌خوار باشند، خود غذاهای زنده باید با رژیم غذایی مناسب تغذیه شوند. با این حال، تغذیه ماهی‌ها با غذاهای زنده مناسب، سلامت آنها را بهبود می‌بخشد و برای تحریک فعالیت‌های پرورشی عالی است.

عناصر

برچسب روی ظروف غذای ماهی حاوی موادی است که برای تهیه غذا استفاده می شود. آنها ابتدا به ترتیب بیشترین غلظت در غذا ذکر شده اند. به دنبال غذایی باشید که دارای چند ماده اولیه ذکر شده مانند ماهی، میگو یا سایر غذاهای دریایی برای ماهی های گوشتخوار و جلبک یا سبزیجات برای گیاهخواران باشد. در غذای ماهی های آکواریومی باید حداقل مقدار غلات استفاده شود.

برچسب همچنین باید حاوی یک تجزیه و تحلیل تضمینی باشد که در آن درصد پروتئین، چربی، کربوهیدرات، فیبر، ویتامین ها و مواد معدنی موجود در غذا ذکر شده است. یک غذای با کیفیت خوب حاوی درصد بالایی از پروتئین قابل هضم، به علاوه اسیدهای آمینه ضروری و اسیدهای چرب، ویتامین ها و مواد معدنی است.

قیمت غذا عمدتاً به مواد تشکیل دهنده آن بستگی دارد. تولید غذا با پودر ماهی به عنوان پروتئین اصلی و محتوای بالای غلات و محتوای کم روغن ماهی نسبت به تولید غذای باکیفیت با استفاده از ماهی تازه یا سایر غذاهای دریایی کامل (مانند میگو، ماهی مرکب، صدف‌ها) ارزان‌تر است. اما قیمت یک غذای باکیفیت لزوماً به این معنی نیست که تغذیه ماهی گران‌تر است، زیرا مقدار غذای مورد استفاده ممکن است کمتر باشد زیرا قابل هضم است (قابلیت هضم مقدار غذایی است که توسط ارگانیسم جذب می‌شود و به عنوان زباله از طریق مدفوع حذف نمی شود). قابلیت هضم کربوهیدرات ها توسط ماهی تنها 34 درصد است، در مقایسه با پروتئین ها و چربی ها با قابلیت هضم 85-95 درصد.

چربی

رژیم غذایی ماهی باید کم چرب باشد. حتی ماهی‌های گوشت‌خوار (گوشت‌خوار) به محدودیتی بیش از ۸ تا ۱۰ درصد چربی در رژیم غذایی خود نیاز ندارند. ماهی گیاهخوار نیاز بیش از 3/5 درصد چربی ندارد. چربی بیش از حد به کبد آسیب می رساند و می تواند منجر به بیماری و مرگ زودرس شود. 

نوع چربی نیز مهم است، زیرا ماهی ها در هضم چربی های سخت (اشباع شده) مانند چربی های موجود در گوشت گاو مشکل دارند. این چربی های اشباع شده به ویژه مضر هستند و باید از مصرف آنها پرهیز کرد. چربی ها (روغن های غیراشباع چندگانه)، مانند آنهایی که در میگوهای آب نمک وجود دارد، قابل هضم ترین هستند و مخصوصاً برای حالت دادن به ماهی برای پرورش مفید هستند. مهم است که غذا حاوی اسیدهای چرب ضروری امگا 3 و امگا 6 برای رشد سالم ماهی باشد.

کربوهیدرات

ماهی ها در رژیم غذایی خود به کربوهیدرات نیاز ندارند. در واقع، کربوهیدرات‌های زیاد می‌توانند از رشد مناسب جلوگیری کنند، زیرا ماهی‌ها مانند حیوانات خشکی قادر به هضم آسان کربوهیدرات‌ها نیستند. با این حال، میزان کربوهیدراتی که ماهی می تواند تحمل کند، بدون اینکه دچار عوارض جانبی منفی شود، برحسب گونه متفاوت است.

شاید بزرگترین خطر در تغذیه درصدهای بالاتر کربوهیدرات کاهش در نتیجه سایر مواد مغذی ضروری موجود در رژیم غذایی باشد. این امر به ویژه در مورد ماهی های جوان صادق است که برای رشد مناسب به سطوح بالایی از پروتئین نیاز دارند. با این حال، ماهی‌های بالغ می‌توانند تا 40 درصد کربوهیدرات را در رژیم غذایی خود تحمل کنند، به ظاهر بدون عوارض، اگرچه 25 درصد بهتر است. بیشتر کربوهیدرات موجود در غذای ماهی به شکل نشاسته (از غلات) است که برای اتصال غذا و جلوگیری از تجزیه سریع آن در آب استفاده می شود.

 

فیبر

فیبر شکل غیرقابل هضم کربوهیدرات (سلولز و لیگنین) است. اگرچه مقادیر کم فیبر در رژیم غذایی برای کمک به هضم مهم است، اما نباید خیلی زیاد باشد. گوشتخواران قادر به هضم فیبر نیستند و نباید بیش از 4 درصد فیبر در رژیم غذایی خود داشته باشند. ماهی های گیاهخوار برای سالم ماندن باید بین 5 تا 10 درصد فیبر در رژیم غذایی خود داشته باشند.

پروتئین

نیاز به پروتئین بر اساس گونه ماهی بسیار متفاوت است. پروتئین با کیفیت خوب گران ترین قسمت از اجزای موجود در غذای ماهی است. با این حال، پروتئین یک عنصر کلیدی مورد نیاز برای سلامت و رشد در همه گونه‌های ماهی است. گیاهخواران در رژیم غذایی خود به 15 تا 30 درصد پروتئین نیاز دارند، در حالی که گوشتخواران به حداقل 45 درصد پروتئین نیاز دارند. برای رشد قوی و سالم، ماهی های جوان نیاز به رژیمی دارند که حداقل 50 درصد پروتئین داشته باشد.

مواد معدنی

مواد معدنی برای سلول های سالم، سیستم ایمنی، آنزیم های متابولیک، استخوان ها، دندان ها و حتی برای حفظ پوسته های سالم مهم هستند. مواد معدنی کلیدی مورد نیاز ماهی به صورت عمده کلسیم و فسفر است. کلسیم در آب سخت یافت می شود و از طریق آبشش ها جذب می شود و فسفر در گیاهان زنده زیر آب یافت می شود. ماهی همچنین به مقادیر کمی آهن، ید، منیزیم، سدیم، کلرید، پتاسیم، گوگرد، مس و روی نیاز دارد.

اگر آب آکواریوم نرم (از نظر مواد معدنی ضعیف) باشد و مخزن آن فقط با گیاهان مصنوعی تزئین شده باشد، تکمیل رژیم غذایی با مواد غذایی حاوی مواد معدنی مهم است. پودر استخوان یا گوشت منبع خوبی از کلسیم و فسفر است. مواد معدنی ماندگاری طولانی دارند و به مقدار کافی در تمام غذاهای پلت شده و پولکی با کیفیت خوب یافت می شوند .

ویتامین ها

برخلاف مواد معدنی، ویتامین ها برای مدت طولانی در غذاهای آماده پایدار نیستند. غذاهای پولکی در ابتدا محتوای ویتامین کافی دارند، اما پس از باز شدن ظرف و قرار گرفتن در معرض هوا، محتوای آن به سرعت تجزیه می شود (اکسید می شود). نگهداری در یخچال یا فریزر پایداری محتوای ویتامین را طولانی تر می کند، با این حال، بهتر است فقط آنچه را که استفاده می کنید ظرف یک ماه خریداری کنید.

ویتامین های کلیدی مورد نیاز برای سلامتی عبارتند از A، D3، E، K، B1، B2، B3، B5، B6، B12، بیوتین، کولین، فولاسین و اینوزیتول. ویتامین C (اسید اسکوربیک) برای فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی آن مهم است، اما ماندگاری کوتاهی (6 ماهه) دارد. مواد غذایی با ویتامین C تثبیت شده (ال-آسکوربیل-2-پلی فسفات) را پیدا کنید که ماندگاری بیشتری داشته باشد.

بسیاری از ماهی داران از نقش حیاتی ویتامین ها در سلامت ماهی آگاه نیستند. کمبود ویتامین A می تواند باعث ناهنجاری های ستون فقرات و توقف رشد در ماهی های جوان در حال رشد شود. 3 هر زمان که ماهی تحت استرس باشد، نیاز به ویتامین A افزایش می‌یابد، که می‌تواند به معنای تفاوت بین طعمه بیماری و سالم ماندن باشد. ویتامین های E و A فاکتورهای کلیدی در نگهداری ماهی در شرایط پرورش برتر هستند. ویتامین K برای لخته شدن خون مناسب حیاتی است.

ویتامین های B1، B2 و B6 برای رشد طبیعی مهم هستند. هضم خوب به مقدار کافی ویتامین B3 و C نیاز دارد. ویتامین C همچنین برای استخوان ها و دندان های سالم مورد نیاز است که در همه گونه های ماهی مهم است. هر دو ویتامین B5 و Inositol عوامل کلیدی در متابولیسم هستند. کمبود فولاسین که به نام اسید فولیک نیز شناخته می شود، تشکیل سلول های خونی را کاهش می دهد و می تواند باعث کم خونی شود.

خرید همه غذاها در مقادیر کم و تغییر رژیم غذایی با استفاده از مجموعه ای از غذاهای خشک و منجمد با کیفیت خوب بهترین راه برای ترویج تغذیه خوب است. افزودن غذاهای زنده غنی شده (با تغذیه خوب) به این اطمینان کمک می کند که ماهی شما تمام مواد مغذی مورد نیاز برای سلامتی و عمر طولانی را دریافت کند.

تغذیه بیش از حد مشکل شماره یک بسیاری از آکواریومی ها است.

یکی دیگر از نکات مهم در مورد تغذیه این است که چقدر باید تغذیه شود. اگر به ماهی های خود غذای ارزان و ناکافی بدهید، باید مقدار زیادی از این غذای بی کیفیت را به آنها بدهید. برخی از مردم فکر می کنند که ماهی ها همیشه گرسنه هستند، زیرا آنها برای غذا گدایی می کنند. این ممکن است نشان دهد که آنها تغذیه مناسبی ندارند.

لطفا ماهی خود را دو بار در روز با غذای مرغوب تغذیه کنید. به اندازه ای که در عرض 5 دقیقه می خورند به آنها غذا بدهید، بدون اینکه غذای باقی مانده در ته آن باقی بماند. اگر ماهی‌هایی دارید که از کف تغذیه می‌کنند، ممکن است بخواهید از گلوله‌های غرق‌کننده برای آنها نیز استفاده کنید تا مطمئن شوید که غذا را نیز دریافت می‌کنند.

با رعایت نکات گفته شده می توانید ماهی های شاد و سالمی داشته باشید.

7 بیماری رایج ماهی قرمز

به این وب سایت رای دهید