نژاد سگ بیگل

نژاد سگ بیگل

0 دیدگاه 8 دی 1400 چاپ خبر بازدید: 178
نژاد سگ بیگل
بیگل یکی از محبوب ترین و شناخته شده ترین نژادهای سگ است. بیگل ها سگ هایی پرانرژی و بی خیال هستند، اما به یاد داشته باشید که همه سگ ها صرف نظر از نژادشان با بچه ها کنار نمی آیند.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"، نژاد بیگل ابتدا در انگلستان قرن شانزدهم به عنوان سگ شکار خرگوش پرورش داده شد. بیگل‌ها به دلیل تمایلشان به صداگذاری معروف هستند، به‌ویژه با علامت‌هایشان که بسیار شبیه به زوزه کشیدن است. برخی از بیگل‌ها از خستگی صدا می‌زنند.

بررسی اجمالی نژاد بیگل

گروه: سگ شکاری

وزن: 20 تا 25 پوند

قد: قد 15 اینچ یا کمتر در شانه، با دو نوع: آنهایی که زیر 13 اینچ و 13 تا 15 اینچ هستند.

پوشش: کوتاه

رنگ پوشش: در همه رنگ های سگ شکاری، محدود به سه رنگ (برنزه، سیاه و سفید)، قرمز و سفید، و لیمویی و سفید

طول عمر: 10 تا 15 سال

سطح محبت           بالا

بچه دوستانه           بالا

نیازهای ورزش         بالا

بازیگوشی              بالا

سطح انرژی           بالا

آموزش پذیری       متوسط

هوش                   بالا

تمایل به پارس        بالا

مقدار ریزش مو     متوسط 

تاریخچه بیگل

بیگل‌ها به قرن شانزدهم انگلستان بر می گردند، جایی که انگلیسی‌های ثروتمند اغلب دسته‌هایی از سگ‌های شکاری داشتند. سگ های شکاری کوچکتر بیگل ها بودند که در شکار خرگوش و دیگر طعمه های کوچک مورد استفاده قرار می گرفتند. با گذشت زمان، این نژاد در انگلستان و بعداً در آمریکای شمالی توسعه یافت. بیگل ها در اواخر قرن نوزدهم در آمریکای شمالی به طور گسترده ای شناخته شدند و در نهایت به یکی از محبوب ترین نژادها تبدیل شدند. اگرچه امروزه هنوز هم در دسته ها برای شکار استفاده می شود، بیگل ها معمولا به عنوان همراهان و سگ های خانوادگی فوق العاده دیده می شوند. 

بیگل ها سگ های شکاری هستند که طعمه خود را با بوییدن زمین دنبال می کنند. حس بویایی قوی آنها در ردیف سگ های خونخوار و سگ های باست قرار می گیرد. 

مراقبت از بیگل

بیگل ها دارای پوشش های کوتاه و مقاوم در برابر آب با میزان ریزش متوسط ​​تا زیاد هستند. نظافت اولیه معمول تمام چیزی است که معمولاً برای حفظ بهترین ظاهر بیگل ها ضروری است. خوشبختانه، پوشش آن‌ها زباله‌های زیادی را جمع نمی‌کند، بنابراین نیازی به حمام کردن مکرر یا تمیز کردن آنچه سگ شما در خانه می‌کند نخواهید داشت.

حتما گوش های فلاپی آنها را تمیز نگه دارید تا از عفونت گوش جلوگیری کنید. همچنین به یاد داشته باشید  که ناخن های سگ را مرتباً کوتاه کنید تا از رشد بیش از حد آن جلوگیری کنید که می تواند بر راه رفتن تأثیر بگذارد. همچنین مسواک زدن دندان های سگ خود حداقل چند بار در هفته برای حفظ سلامت دهان و دندان خوب است. 

اگرچه گاهی اوقات ممکن است در ظاهر تنبل عمل کنند، اما بیگل ها انرژی زیادی دارند و  برای استفاده از آن نیاز به ورزش منظم دارند. در غیر این صورت، سگ ممکن است آن طبیعت شیطانی را در درون خود رها کند. سگ خود را  یک یا دو بار در روز پیاده روی کنید و به او فرصت های زیادی برای دویدن و بازی بدهید. به عنوان سگ های شکاری، از بو کشیدن همه چیز در طول پیاده روی شما لذت می برند، که ذهن سگ شما و همچنین بدن او را تمرین می دهد. با این حال، به کنترل و آموزش خوب افسار نیاز دارید، بنابراین اگر سگ خود رایحه‌ای پیدا کرد که می‌خواهد ردیابی کند، می‌توانید آن را کنترل کنید. از آنجایی که بیگل ها با سگ های دیگر به خوبی کنار می آیند، دویدن در یک پارک مخصوص سگ ها می تواند برای هر دوی شما سرگرم کننده باشد.

حیاط با حصار فیزیکی به حیاط با حصار الکترونیکی ترجیح داده می شود، زیرا یک بیگل ممکن است پس از گرفتن بوی طعمه جالب متوقف نشود. مطمئن شوید که سگ شما یک قلاده شناسایی یا ریزتراشه دارد. بیگل ها می توانند هنرمندانه فرار کنند، زیر نرده ها حفر کنند و راه های دیگری برای فرار پیدا کنند.

این سگ های نترس هم برای شکار و هم برای همنشینی مناسب هستند، اما  آموزش صحیح اطاعت  یک ضرورت مطلق است. بدون آن، بیگل ها به دلیل ماهیت با اراده خود می توانند سرکش شوند. آموزش و فرماندهی آنها بسیار دشوار است و شما باید توجه سگتان به خواسته های شما را سرگرم کننده و جالب کنید.

وقتی بیگل ها به درستی تربیت شوند و اجتماعی شوند، می توانند همراهان فوق العاده و سگ های خانوادگی عالی باشند. از آنجایی که بیگل به صورت دسته جمعی پرورش یافته اند، با سگ های دیگر به خوبی کنار می آیند و بیشتر آنها با گربه ها خوب رفتار می کنند، به خصوص اگر با هم بزرگ شوند. آنها با کودکان بسیار عالی هستند تا زمانی که کودک به اندازه کافی بزرگ باشد که با سگ با احترام رفتار کند و انرژی بالایی که ممکن است بیگل نشان دهد را تحمل کند. 

مشکلات رایج سلامتی

پرورش دهندگان مسئول تلاش می کنند تا بالاترین استانداردهای نژادی را که توسط باشگاه های پرورشگاهی مانند AKC ایجاد شده است ، حفظ کنند . سگ هایی که با این استانداردها پرورش می یابند کمتر احتمال دارد که شرایط سلامتی را به ارث ببرند. با این حال، برخی از مشکلات سلامت ارثی ممکن است در نژاد ایجاد شود. به طور کلی، بیگل ها معمولا سگ های سالمی هستند. با این حال، آنها هنوز هم می توانند شرایط سلامتی ایجاد کنند. در زیر برخی از شرایطی است که باید مراقب آنها بود:

صرع: یک بیماری عصبی که باعث تشنج می شود

کم کاری تیروئید: بیماری ناشی از کمبود هورمون های تیروئید

بیماری دیسک بین مهره ای: وضعیتی که زمانی رخ می دهد که دیسک بین مهره ها برآمده شده و بر روی اعصاب فشار می آورد.

آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA): یک بیماری ژنتیکی است که با انحطاط دو طرفه شبکیه مشخص می شود.

رژیم غذایی و تغذیه

بیگل ها عاشق خوردن هستند و  کشف، حمله و خوردن هر چیزی که می توانند بدنام هستند. شما باید دو وعده غذایی در روز با حداکثر 3/4 فنجان غذای خشک سگ در هر وعده غذایی ارائه دهید. این مقدار بسته به اندازه سگ، سن، سطح فعالیت و عوامل دیگر متفاوت است. غذای سگ و غذای انسان خود را به خوبی در برابر این دزد محافظت کنید. به دلیل اشتهای همه چیزخوار آنها، باید وزن سگ خود را زیر نظر داشته باشید و زمانی که متوجه اضافه وزن شدید سگ خود شوید، اقدام کنید. در مورد نیازهای سگ خود با دامپزشک خود صحبت کنید تا توصیه هایی در مورد غذا، برنامه غذایی و مقدار مناسب دریافت کنید. 

اگر فکر می‌کنید که بیگل برای شما مناسب است، قبل از تهیه آن، حتماً تحقیقات زیادی انجام دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر با دیگر صاحبان بیگل، پرورش دهندگان معتبر و دامپزشک صحبت کنید.

نژاد سگ پامر

به این وب سایت رای دهید