عفونت مجاری ادراری در سگ

عفونت مجاری ادراری در سگ

0 دیدگاه 21 دی 1400 چاپ خبر بازدید: 162
عفونت مجاری ادراری در سگ
عفونت های دستگاه ادراری یکی از شایع ترین مشکلات سلامتی است که در سگ ها مشاهده می شود. آیا سگ شما به طور ناگهانی در همه جا ادرار می کند؟ شاید ادرار آنها بوی قوی داشته باشد یا حتی حاوی خون باشد. ممکن است عفونت ادراری باشد.

به گزارش پایگاه خبری "دامپزشک"، دستگاه ادراری سگ از کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجرای ادرار تشکیل شده است. کلیه ها ادرار می سازند که سپس از طریق لوله های کوچکی به نام حالب که به مثانه منتهی می شود، عبور می کند. مجرای ادرار لوله کوچکی است که اجازه می دهد ادرار از مثانه و بدن خارج شود. UTI یک عفونت، اغلب باکتریایی، در یک یا چند ناحیه از سیستم ادراری است.

هنگامی که UTI در سگ ها رخ می دهد، اغلب عفونت های باکتریایی مثانه هستند. به جای گفتن "عفونت دستگاه ادراری"، اصطلاح دقیق تر "عفونت دستگاه ادراری پایین تر" است. عفونت های حالب و کلیه ها کمتر شایع است. عفونت کلیه به عنوان "پیلونفریت" شناخته می شود و معمولاً علائم عمده تری نسبت به متوسط ​​UTI تحتانی ایجاد می کند. سیستیت اصطلاحی است که به معنای "التهاب مثانه" است. سیستیت با اکثر UTI های تحتانی همراه است، اما می تواند یک مشکل مستقل نیز باشد.

علائم عفونت ادراری در سگ ها

علائم عفونت ادراری مشابه علائم سیستیت است. زمانی که سیستیت ناشی از سنگ مثانه است، ادرار خونی شایع است، بنابراین عفونت واقعی دستگاه ادراری تحتانی ممکن است زمانی که خون در ادرار دیده می‌شود مشکلی ایجاد نکند. علاوه بر این، علائم زیر ممکن است مربوط به پیلونفریت یا بیماری جدی دیگری باشد. اگر به استفراغ و یا اسهال ، بی حالی یا از دست دادن اشتها توجه کردید، ممکن است اتفاق جدی تری در جریان باشد.

اگر حیوان خانگی شما مبتلا به عفونت ادراری، سیستیت، پیلونفریت یا سایر مشکلات سلامتی باشد،باید با دامپزشک خودتماس بگیرید.  

علائم

همه سگ‌های مبتلا به عفونت ادراری علائم بیماری را نشان نمی‌دهند، اما بیشتر سگ‌ها علائم خاصی مانند:

تکرر ادرار

ادرار نامناسب (کثیف شدن خانه)

ادرار کردن به مقدار کم در یک زمان

ادرار با بوی قوی

ادرار تیره رنگ و یا کدر

ادرار خونی

بی اختیاری ادرار

زور زدن برای ادرار کردن

ادرار دردناک

لیسیدن اندام تناسلی بیش از حد معمول

درد در ناحیه شکم

علل عفونت دستگاه ادراری

هنگامی که UTI پایین‌تر رخ می‌دهد، به این معنی است که باکتری‌های غیرطبیعی یا بیش از حد به مثانه دسترسی پیدا کرده‌اند. مجرای ادرار از بدن به اندام تناسلی منتهی می شود، ناحیه ای که معمولاً حاوی باکتری های زیادی است. کارشناسان فکر می کنند که باکتری می تواند راه خود را از مجرای ادرار و داخل مثانه باز کند. در بیشتر موارد، دفاع طبیعی بدن می تواند از بروز عفونت جلوگیری کند.

برخی از سگ ها بیشتر مستعد ابتلا به عفونت های ادراری پایین تر هستند. برخی از سگ‌ها ممکن است ناهنجاری‌های آناتومیکی ساختاری در دستگاه ادراری تحتانی داشته باشند و آنها را مستعد ابتلا به عفونت‌های ادراری مانند فرج کلاهدار کند. 

یکی از علل شایع UTI تحتانی وجود سنگ مثانه است. به طور کلی، سگ‌های ماده نسبت به سگ‌های نر بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های ادراری پایین‌تر هستند. سایر بیماری های زمینه ای مانند بیماری کلیوی، بیماری کوشینگ و کم کاری تیروئید نیز می توانند سگ ها را مستعد ابتلا به عفونت ادراری کنند. سگ های دیابتی به دلیل وجود گلوکز در ادرار بیشتر مستعد عفونت های ادراری هستند. 

علائم عفونت ادراری ممکن است در واقع ناشی از یک مشکل رفتاری باشد. با این حال، مهم است که ابتدا به دامپزشک خود مراجعه کنید و یک مشکل سلامتی را رد کنید. 

تشخیص عفونت های ادراری

دامپزشک شما ابتدا در مورد تاریخچه سگ شما صحبت می کند و یک معاینه فیزیکی کامل می کند. سپس نمونه ادرار جمع آوری خواهد شد.

این نمونه های ادرار ممکن است به دلیل وجود احتمالی باکتری در اندام تناسلی کمتر از حد کامل باشند. در بدترین حالت، اگر سگ تصادف کرده باشد، ادرار را می توان از روی میز یا زمین جمع آوری کرد. این نمونه ها قطعا ایده آل نیستند زیرا احتمال وجود باکتری های دیگر روی این سطوح وجود دارد و نمونه را آلوده می کند.

راه ایده آل برای جمع آوری نمونه ادرار تمیز از طریق سیستوسنتز است که شامل وارد کردن یک سوزن از طریق شکم به داخل مثانه است. در واقع آنقدرها هم که به نظر می رسد بد نیست. اکثر سگ ها این را به راحتی مانند خون گیری (یا حتی آسان تر) تحمل می کنند. به ندرت ممکن است عوارضی وجود داشته باشد. 

اکثر دامپزشکان ابتدا دستور آزمایش ادرار را می دهند تا در خانه یا در آزمایشگاه خارج از خانه انجام شود. ادرار برای اجزای مختلف از جمله خون، پروتئین و غیره آزمایش می شود. از نظر وجود سلول‌های خاص، باکتری‌ها، کریستال‌ها و موارد دیگر به صورت میکروسکوپی بررسی می‌شود. هنگامی که مقدار مشخصی از باکتری ها و گلبول های سفید خون مشاهده می شود، نتایج با UTI مطابقت دارد. سیستیت را می توان با وجود خون و برخی سلول های دیگر مشکوک کرد. کریستال ها ممکن است نشان دهنده وجود سنگ های مثانه باشند (البته نه همیشه).

دامپزشک شما همچنین ممکن است دستور کشت ادرار و حساسیت بدهد. نمونه به آزمایشگاه فرستاده می شود و روی یک بشقاب مخصوص قرار می گیرد. آزمایشگاه تلاش خواهد کرد تا باکتری را از نمونه ادرار رشد دهد. اگر باکتری ایزوله شود، آزمایشگاه تعیین می کند که کدام آنتی بیوتیک در از بین بردن باکتری موثرتر است. این به دامپزشک شما امکان می دهد مطمئن شود که سگ شما آنتی بیوتیک مناسبی مصرف می کند. این آزمایش به دلیل افزایش عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک، بسیار رایج‌تر از گذشته انجام می‌شود.

توجه داشته باشید که اگر دامپزشک مشکوک به سنگ مثانه باشد، رادیوگرافی شکم (اشعه ایکس) یا سونوگرافی توصیه می شود. مهم است که سنگ های مثانه را در اسرع وقت شناسایی کنید، زیرا باعث مشکلات مثانه مثانه می شوند و حتی می توانند منجر به انسداد شوند.

درمان عفونت مجاری ادراری

درمان عمومی UTI یک دوره آنتی بیوتیکی است. اگرچه علائم عفونت ادراری پس از شروع آنتی بیوتیک مناسب به سرعت برطرف می شود، دامپزشک شما ممکن است یک داروی کنترل درد را برای کمک به آرامش در هنگام رفع التهاب مثانه تجویز کند. مهم است که از داروها طبق دستور استفاده کنید و دوره کامل درمان را به پایان برسانید. دامپزشک شما همچنین ممکن است پس از تکمیل آنتی بیوتیک، آزمایش مجدد ادرار و یا کشت ادرار را توصیه کند. این برای تأیید این است که عفونت واقعاً از بین رفته است، زیرا علائم معمولاً قبل از پاک شدن کامل عفونت برطرف می شوند. توقف زودهنگام درمان می تواند باعث عود علائم شود.

در برخی موارد، یک رژیم درمانی دامپزشکی برای کمک به درمان مشکلات دستگاه ادراری سگ شما توصیه می شود. این امر به ویژه زمانی که کریستال ها و یا سنگ ها وجود دارند رایج است.

اگر علایم عفونت ادراری و یا سیستیت علیرغم درمان باقی بماند، دامپزشک شما ممکن است تشخیص های بیشتری مانند رادیوگرافی یا سونوگرافی را توصیه کند. مهم است که دامپزشک خود را از علائم مداوم سگ خود مطلع کنید.

اگر شک دارید حیوان خانگی خود بیمار است، فوراً با دامپزشک خود تماس بگیرید. برای سؤالات مربوط به سلامتی، همیشه با دامپزشک خود مشورت کنید.

مصرف والیوم در سگ ها

به این وب سایت رای دهید